گرافیتی‌های حمایتی از بازداشتیان روز کارگر

  از ۵۰ بازداشتی روز کارگر، چهار زن هنوز در زندانند. اینکه بازجوها چه دیده‌اند در ارادۀ آنان که بعد از گذشت ۵۰ روز هنوز از آزادی‌شان واهمه دارند، روشن نیست. اما به یقین می‌توان گفت که آن اراده و جسارتی که بازجوها را چنین به هراس انداخته، ریشه در دست و پنجه نرم کردنِ لحظه به لحظه با مناسباتی است که همین زنان برای عقب زدنش مجبور بوده‌اند هر روز با آن –بسی بیش از رفقای مردشان- بجنگند.

این اراده وقتی قوی‌تر می‌شود که زندانی بداند تنها نیست. بداند خانواده‌ و دوستانی دارد که هر روز پشت دیوارهای سیمانی بلند زندان انتظارش را می‌کشند؛ بداند که در هر فرصتی خواست آزادی‌اش فریاد زده می‌شود؛ و بداند که کم‌ترین دست‌اندازی حکومت به او، بی‌جواب نمی‌ماند.

کارزار «خیابان: تریبون زندانی سیاسی» در پنجاهمین روز دستگیری این عزیزان، سعی کرد به سهم خود کارزار حمایت از آنان را تقویت کند و همصدا با خانواده‌های آنان به رژیم بگوید که اهل «فراموشی» نیست!

۳۰ خرداد ۹۸

 

 

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s