کمپین دفاع از نوید افکاری

دقایقی از صدا و پیام نوید افکاری کافی است تا به یادآوریم چه انبانی از خلاقیت و شور زندگی و آرمانگرایی در تک تک جان‌های بی‌نامی بود که دی و آبان را ساختند. نه نشان و تریبونی داشتند و نه سازمانی که برای نجات خود به کارزارهای دفاعی‌اش دل خوش کنند. اغلب کارگرانی هستند مثل مصطفی صالحی که تا پای جان خم نشدند و تازه بعد از مرگ، نامشان به بیرون درز کرد؛ یا مثل نوید افکاری که با افتخار می‌گوید: کارگر است و ورزشکار و یک آرمانگرا!

«دنبال گردن برای طناب‌شان می‌گردند»، چکیدۀ کل رویۀ چهل سالۀ جمهوری اسلامی در حذف و کشتار است، یک توصیف موجز که از کنجِ سلول و رو به جنبش مردمی بازگو شد و راهش را به ادبیات مبارزاتی سیاسی باز کرد.

اینک که جمهوری اسلامی، اصرار بر پخش تلویزیونی اعترافات اجباری نوید دارد و او را به مکان نامعلومی منتقل کرده، خطر اعدام پنهانی او به شدت افزایش یافته است. بلندکردن صدای این زندانی در این برهه، کمترین کاری است که نباید از انجامش دریغ کرد. به همین خاطر هم در کمپین «خیابان: تریبون زندانی سیاسی»، دوستانی سعی کرده‌اند که پیام او را در فضاهای عمومی ثبت کنند.

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s